منابع طبیعی، کتاب ناگشودهی زمیناند؛ از قامت استوار جنگلها که نفس باد را آرام میکنند، تا پهنهی دشتهای وسیع که گهوارهی رویشاند، و وسعت نجیب بیابان که در سکوت ستارهها، ابهت خاک را زمزمه میکند. ما وارثان این شکوه بیکرانیم؛ بیایید با گامهایی برخاسته از مهر، نگهبان اصالت دشت، صبوری بیابان و سبزینگی جنگل باشیم، تا این سرزمین، همواره در رگهایش شوق حیات جاری باشد.
باید در مراحل عملى، با اصرار به دنبال تحقّق اهداف سازنده باشیم. براى ما مسأله محیط زیست یا حفظ منابع طبیعى، مسألهاى تجمّلاتى و درجه دو نیست؛ یک مسأله حیاتى است. در تلاش ما براى توسعه کشور، اولویّت باید در این بخش باشد. تکیه هم باید روى این بخش باشد. حتّى گرایش به صنعت باید با توجّه به این بخش باشد. (۱۴ اسفند ۱۳۷۷)
منابع طبیعى ثروتهاى ملىاند؛ مال این دولت و آن دولت و این وزیر و آن وزیر که نیستند؛ اینها مال ملتهاست؛ آن هم نه ملتها در یک نسل؛ ثروتى است متعلق به ملتها در طول تاریخشان؛ از اینها باید استفاده کنند. روى مسئلهى تخریب جنگلها حساس باشید. فشار به جنگلها زیاد است. جنگلها را باید حفظ کرد. منابع طبیعى و مراتع را باید حفظ کرد. (۱۷ اسفند ۱۳۸۹)